Maciej Maciejewski

Maciej Maciejewski, właściwie Wincenty Maciejowski, urodził się 1 października 1914 roku w Augustowie. Swoją przygodę z teatrem rozpoczął w latach 1936-1938, kształcąc się w Studiu Operowym przy Operze Warszawskiej. Debiutował na scenie w 1938 roku partią Janusza w „Halce” Stanisława Moniuszki.

Podczas kampanii wrześniowej został ranny, a w latach 1940-1941 przebywał w Grodnie, gdzie występował w polskim Teatrze Lalki i Aktora. Po powrocie do Warszawy w 1941 roku podjął pracę w Banku Cukrowniczym. Po wojnie kontynuował edukację aktorską, kończąc studia w studio Iwona Galla w Krakowie (1946) i zdając egzamin eksternistyczny w 1947 roku.

W latach 1944-1946 występował w krakowskich teatrach: Rapsodycznym i Groteska, następnie w Teatrze Wybrzeże w Gdyni (1946-1948) i Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi (1948-1949). Od 1949 roku związany był ze scenami warszawskimi, grając m.in. w Teatrze Dramatycznym i Teatrze Polskim, gdzie pozostał do emerytury w 1978 roku.

Na ekranie zadebiutował w 1951 roku rolą skrzypka Slavika w „Młodości Chopina”. Największą popularność przyniosła mu kreacja porucznika „Gustawa” w filmie wojennym „Kanał” (1957) w reżyserii Andrzeja Wajdy, która zapisała się na stałe w historii polskiej kinematografii. Zagrał także wiele ról drugoplanowych w filmach i serialach telewizyjnych.

Był również aktywnym aktorem Teatru Telewizji (ponad 40 spektakli od 1958 do 2008) i Teatru Polskiego Radia (od 1951 do 2003). Użyczył głosu w polskiej wersji językowej filmu „Dwunastu gniewnych ludzi” (1959).

Zmarł 17 maja 2018 roku w Warszawie w wieku 103 lat, pozostając najdłużej żyjącym polskim aktorem. Został pochowany na Powązkach Wojskowych.