Jerzy Jaworowski

Jerzy Jaworowski urodził się 11 września 1919 roku w Augustowie. Był synem Jana Jaworowskiego, lekarza powiatowego i działacza społecznego oraz Heleny z domu Heybowicz. Miał dziewięć sióstr i młodszego brata. W 1939 roku, mając 19 lat, rozpoczął naukę na kursie sanitarnym w Szkole Podchorążych. Po agresji ZSRR na Polskę, próbował przedostać się do Warszawy, ale został schwytany i zesłany do łagru w okolicach Archangielska na Syberii, gdzie pracował jako drwal.

Po ośmiu latach katorżniczej pracy, w 1948 roku wrócił do Polski i podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Początkowo kształcił się w pracowni grafiki książkowej u Jana Marcina Szancera, a od 1952 roku w pracowni plakatu pod kierunkiem Henryka Tomaszewskiego. Uczelnię ukończył w 1955 roku.

Jego twórczość obejmowała plakat, znak graficzny, opracowania graficzne książek - okładki, obwoluty, ilustracje. Projektował także znaczki pocztowe dla Poczty Polskiej. Od połowy lat 60. poświęcił się wyłącznie książce, opracowując blisko 400 pozycji. Współpracował z wydawnictwami takimi jak PIW, Czytelnik, Iskry, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza i Krajowa Agencja Wydawnicza. Mieszkał w Warszawie przy ul. Hożej 37.

Przez wiele lat chorował na białaczkę. Zmarł w 1975 roku w Warszawie w wieku 55 lat. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.