Bronisław Paweł Sobolewski

Bronisław Paweł Sobolewski urodził się 25 czerwca 1870 roku w Jatwiezi nad Niemnem. Ukończył studia prawnicze na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, a następnie odbył praktykę w warszawskim sądownictwie. Od 1901 roku prowadził własną kancelarię adwokacką.

Był znanym obrońcą w procesach politycznych, członkiem Koła Obrońców Politycznych w Warszawie, gdzie współpracował z takimi postaciami jak Stanisław Patek, Leon Berenson i Wacław Barcikowski. Działał także w Radzie Departamentu Spraw Wewnętrznych i Komisji Prawa Karnego Tymczasowej Rady Stanu.

W 1917 roku, po polonizacji sądownictwa w Królestwie Polskim, został prokuratorem Sądu Apelacyjnego, a wkrótce jego prezesem. W 1919 roku pełnił funkcję głównego komisarza wyborczego podczas wyborów do Sejmu Ustawodawczego. Po krótkim okresie ponownej praktyki adwokackiej w latach 1920-1921, od 1922 roku aż do śmierci sprawował urząd prokuratora II Izby Sądu Najwyższego.

Dwukrotnie sprawował urząd ministra sprawiedliwości: od 2 września 1919 do 9 grudnia 1919 w rządzie Ignacego Jana Paderewskiego oraz od 19 czerwca 1921 do 6 czerwca 1922 w rządach Wincentego Witosa i Antoniego Ponikowskiego.

Zmarł 4 lutego 1924 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim. W 2022 roku, z inicjatywy premiera Mateusza Morawieckiego, jego grób został odrestaurowany w ramach projektu realizowanego przez Fundację Stare Powązki we współpracy z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów.