Zygmunt Huszcza

Zygmunt Huszcza urodził się 3 lipca 1917 roku w Augustowie. Pochodził z rodziny rolniczej, jego ojciec Józef pracował jako górnik w USA, by po powrocie kupić gospodarstwo. Mimo trudnych warunków materialnych, Huszcza ukończył gimnazjum i liceum w Augustowie, zdając maturę w 1939 roku. Przed wojną pracował w junackich hufcach pracy, a w latach 1939-1941 był nauczycielem łaciny.

Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w 1941 roku został wywieziony do ZSRR, gdzie pracował w kołchozie. W 1943 roku wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, ukończył szkołę podchorążych i walczył pod Lenino. Przeszedł cały szlak bojowy 1 Armii Wojska Polskiego, uczestnicząc w walkach o Warszawę, Wał Pomorski i Berlin.

Po wojnie kontynuował karierę wojskową, studiując w Akademii Sztabu Generalnego w Moskwie. Pełnił funkcje dowódcze w wielu jednostkach, by w latach 1956-1964 dowodzić Pomorskim Okręgiem Wojskowym, a następnie Warszawskim Okręgiem Wojskowym. Był również wiceministrem oświaty i wychowania oraz prezesem Ligi Obrony Kraju.

Odznaczony licznymi orderami, w tym Virtuti Militari, Orderem Odrodzenia Polski, a także radzieckimi medalami za udział w walkach. Był posłem na Sejm PRL, działaczem kombatanckim i społecznym. Zmarł 17 stycznia 2006 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.