Andrzej Ludwik Sobolewski

Andrzej Ludwik Sobolewski urodził się 9 października 1951 roku w Augustowie, gdzie ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Grzegorza Piramowicza. W 1977 roku ukończył studia z biofizyki na Uniwersytecie Warszawskim.

Od 1976 roku związany jest zawodowo z Instytutem Fizyki PAN w Warszawie, gdzie przechodził kolejne szczeble kariery naukowej: od asystenta, przez adiunkta, aż do profesora w 1991 roku. W tej samej instytucji uzyskał doktorat w 1981 roku i habilitację w 1989 roku.

Jego droga naukowa wiodła także przez zagraniczne staże. W latach 1985-1986 przebywał jako stypendysta Fundacji Humboldta na Uniwersytecie Technicznym w Monachium, a później odbywał tam kolejne staże w 1987 i 1990 roku. W 1994 roku wyjechał na staż na Uniwersytet Arizony, a w 1998 i 1999 roku na Uniwersytet Heinricha Heinego w Düsseldorfie. Od 1990 roku stale współpracuje z Wolfgangiem Domckem z monachijskiego uniwersytetu.

Wspólne badania zaowocowały odkryciem mechanizmu dezaktywacji bezpromienistej elektronowo wzbudzonych stanów DNA i białek, który odpowiada za fotostabilność materii ożywionej. Obecnie jego prace skupiają się na badaniu fundamentalnych mechanizmów odpowiedzialnych za fotokatalityczne rozszczepianie wody w celu pozyskania wodoru.

W 2013 roku został członkiem Polskiej Akademii Nauk, należy też do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W grudniu 2014 roku wybrano go do Rady Narodowego Centrum Nauki na kadencję 2014-2018. Od 2017 roku jest Honorowym Profesorem w Instytucie Studiów Zaawansowanych Uniwersytetu Technicznego w Monachium, a w 2018 roku otrzymał tytuł Ambasadora TUM.

Za swoje osiągnięcia otrzymał wiele prestiżowych nagród, w tym Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w 2007 roku, Polsko-Niemiecką Nagrodę Naukową Copernicus w 2008 roku, a w 2016 roku Nagrodę Naukową Fundacji Aleksandra von Humboldta. Został także odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.