Edward Milewski
Biografia
Edward Milewski urodził się 13 października 1894 roku w Augustowie, w rodzinie Juliana i Ksawery z Kołakowskich. Jego życie od najmłodszych lat związane było z wojskiem, a przyszłość miała przynieść mu ważną rolę w historii polskiej kawalerii.
Podczas I wojny światowej służył w armii rosyjskiej, gdzie ukończył kurs szkoły oficerskiej kawalerii i awansował na stopień chorążego, a następnie podporucznika. W 1917 roku dołączył do I Korpusu Polskiego w Rosji, gdzie służył w 1 pułku ułanów. Brał udział w bitwie pod Krechowcami 24 lipca 1917 roku. Po rozwiązaniu korpusu w 1918 roku powrócił do Polski.
W odrodzonym Wojsku Polskim od listopada 1918 roku, walczył w wojnie z bolszewikami w szeregach 1 pułku ułanów. Po wojnie został zweryfikowany jako rotmistrz, a następnie awansował na majora. W latach 1927-1929 pełnił funkcję dowódcy szwadronu zapasowego 1 pułku ułanów, a w 1929 roku przeniesiono go do 20 pułku ułanów w Rzeszowie, gdzie był kwatermistrzem, a później zastępcą dowódcy. W 1931 roku awansował na podpułkownika, a w 1934 roku objął dowództwo 3 pułku szwoleżerów w Suwałkach. W 1938 roku otrzymał awans na pułkownika.
W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził 3 pułkiem szwoleżerów w Suwalskiej Brygadzie Kawalerii, a od 22 września do 6 października 1939 roku - Brygadą Kawalerii „Edward” w składzie SGO „Polesie”. Po bitwie pod Kockiem trafił do niewoli niemieckiej, gdzie przebywał w Oflagu VII A Murnau. Po uwolnieniu 29 kwietnia 1945 roku wyjechał do Włoch, gdzie wstąpił do 2 Korpusu Polskiego. W latach 1945-1947 dowodził 25 pułkiem Ułanów Wielkopolskich. Po demobilizacji osiadł w Londynie, gdzie zmarł 26 stycznia 1951 roku. Został pochowany na cmentarzu Stretham Park.
Edward Milewski był odznaczony m.in. Krzyżem Złotym i Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz czterokrotnie Krzyżem Walecznych. Otrzymał także odznaczenia francuskie, w tym Krzyż Wojenny i Medal Wojskowy.